Οι φυλές των μουσικών - Ο ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ



Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για τις μεγαλύτερες και τις πιο εγωκεντρικές ψωνάρες τής παρέας. Και δε θα διαφωνήσει κανείς με αυτό. Ούτε καν ένας τραγουδιστής. Το ψώνιο ενός τραγουδιστή είναι μικρότερο μόνο από αυτό ενός τραγουδιστή που παίζει και κιθάρα. Το ψώνιο ενός τραγουδιστή που παίζει και κιθάρα, είναι μικρότερο μόνο από αυτό ενός τραγουδιστή που παίζει κιθάρα και είναι και ηθοποιός.
Ταυτόχρονα όμως, οφείλουν όλοι να παραδεχτούν πως ο τραγουδιστής είναι και ο πιο ακομπλεξάριστος. Τραβάει όλη την προσοχή, ούτως ή άλλως, αλλά του αρέσει και παίζει με αυτό. Και γίνεται προκλητικός. Πάνω στη σκηνή, έχουν γίνει σχεδόν τα πάντα. Όλα, τα έχουν κάνει τραγουδιστές.

Δηλώνει εύκολα τραγουδιστής, αφού αρκεί να πιστεύει πως τραγουδά καλά στο μπάνιο. Και πως είναι πανέμορφος. Δεν χρειάζεται να πάρει καν εξοπλισμό. Οι περισσότεροι τραγουδιστές απέκτησαν μικρόφωνο δικό τους... μπορεί και ποτέ.

Το τι έχουμε δει σε βιντεάκια από ταλαντούχους τραγουδιστές που θέλησαν να συμμετάσχουν σε διαγωνισμούς ταλέντων, δεν περιγράφεται. ΔΕΝ. Αν γινόταν διαγωνισμός ταλέντων για οποιοδήποτε άλλο μουσικό όργανο, πραγματικά καλοί μουσικοί θα ντρέπονταν να εκτεθούν. Και σίγουρα κανείς δεν θα έβγαινε να παίξει στην πρώτη ακρόαση τρεις παράφωνες νότες πιστεύοντας πως μια άθλια χορευτική φιγούρα, το χαμόγελο και το ντύσιμό του θα γίνουν το διαβατήριο για την επόμενη φάση.

Το κοινό, κοιτάζει και ακούει κυρίως τον τραγουδιστή. Αν βάλεις τους καλύτερους μουσικούς στον κόσμο να παίζουν το imagine (τραγούδι που γουστάρετε όλοι αλλά που αξίζει πολλές φτυαριές) και τον πιο κακόφωνο να προσπαθήσει να το τραγουδήσει, κανείς δε θα θυμάται τις νότες των οργάνων. Γι αυτό και οι φωνές παίρνουν το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας. Έστω κι αν είναι παράφωνοι, με ενοχλητικές φωνητικές χορδές και χωρίς καθόλου γνώσεις μουσικής, συχνά πετυχαίνουν να γίνουν διάσημοι. Στην Ελλάδα, η μουσική παιδεία απουσιάζει. Έτσι, η μουσική ευθύνη του τραγουδιστή που υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν η μεγαλύτερη, συρρικνώνεται. Και το ξέρει. Γι αυτό κάνει αυτό που πρέπει. Περνάει περισσότερο χρόνο μπροστά στον καθρέπτη, παρά μπροστά στο μικρόφωνο.

Οι καλοί τραγουδιστές είναι λίγοι. Λιγότεροι είναι μόνο οι καλοί μπασίστες. Αυτό κάνει τους καλούς τραγουδιστές πραγματικά πολύτιμους. Και το ξέρουν. Αυτό που συχνά δεν ξέρουν είναι τι θα πει λα μινόρε. Από ρυθμό; Αν θες να τινάξεις στον αέρα τα μυαλά ενός τραγουδιστή, πες του να "γκρουβάρει" λίγο περισσότερο. Ακόμη κι αν καταφέρει να καταλάβει τι σημαίνει αυτό, θα δυσκολευτεί.

Μακράν ο πιο φιγουρατζής από όλους τους υπόλοιπους μουσικούς. Παράφωνες καραμούζες, έχουν γίνει πλούσιες στις πλάτες μουσικών παίρνοντας τρελά ποσοστά από δουλειές που ανέλαβαν να... καταστρέψουν. Κι αυτό επειδή ο κόσμος ακούει με τα μάτια και με τη φήμη που δημιουργούν τα μήντια. Όχι με τα αυτιά. Κακόηχα λαρύγγια με φαινομενικά υψηλές ή φαινομενικά χαμηλές νότες, άθλιες χροιές και απλοί ομιλητές που προσπαθούν να τραγουδήσουν με σφιχτά τα δόντια, είναι ήδη διάσημοι. Κι έρχονται κι άλλοι. Το γεγονός από μόνο του γεννά νέες καραμούζες, αφού παράφωνοι μεν καλοί δε μουσικοί, που δε θα επέτρεπαν ποτέ στον εαυτό τους να τραγουδήσει, το τόλμησαν προκειμένου να μη δουλεύουν για να κάνουν το κομμάτι τους οι τραγουδιστές.

Οι τραγουδιστές μπορεί να φτάσουν να γίνουν παπούδια στο σανίδι κι όμως να συνεχίσουν να τραγουδάνε ερωτικούς κλαψιάρικους στίχους με επίκεντρο ένα χωρισμό που όμως δε θα πραγματοποιηθεί ποτέ επειδή αυτή που φεύγει δε θα βρει αλλού καλύτερα κτλ. Ή στίχους τύπου "κοίτα τι καλά περνάω" και "πάω γι άλλα τώρα που με παράτησες και καλύτερα γιατί ποτέ δε με ένοιαζε" και τέτοια. Κι ας είναι με το ένα πόδι στον τάφο. Στίχους πονεμένους θα τους ερμηνεύσουν γελαστοί. Θα σοβαρέψουν μόνο όταν πρέπει να τραγουδήσουν ακατανόητους στίχους χωρίς νόημα. Σε αυτήν την περίπτωση θα φέρονται λες και κάτι διαπέρασε όλο τους το είναι. Όσο περισσότερο ένας τραγουδιστής κλείνει τα μάτια, τόσο λιγότερο καταλαβαίνει τι λένε -αν λένε κάτι- οι στίχοι. Η προσπάθειά τους να κάνουν κινήσεις σχετικές με τους στίχους, είναι συνήθως ατυχής.

Στην περίπτωση λοιπόν του τραγουδιστή, μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως δε γίνεσαι τραγουδιστής. Είσαι πριν μάθεις τι θα πει βύσμα XLR. Μπορεί να μην έχεις φωνή και να είσαι τραγουδιστής. Μπορεί από την άλλη, να έχεις καλή φωνή και να την χειρίζεσαι καλά, αλλά να μην μπορείς να γίνεις τραγουδιστής. Γιατί το βασικό συστατικό της επιτυχίας, είναι το ψώνιο και η σωστή αξιολόγηση και βελτίωση των όσων προβάρονται μπροστά στον καθρέπτη...

Τι λέει ο κόσμος για τον τραγουδιστή;
- Τραγουδάω.
- Αλήθεια; Για πες, για πες, για πες. Τι είδος τραγουδάς; Πού τραγουδάς; Πως ντύνεσαι; Γράφω στίχους. Αν χρειάζεσαι να μου πεις. Και να έρθουμε να σε δούμε. Όταν παίξεις να μας ενημερώσεις.

Τι λένε οι άλλοι μουσικοί για τους τραγουδιστές;
- Πόσοι τραγουδιστές χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα;
- Ένας και μάλιστα ακίνητος. Ο κόσμος θα περιστραφεί γύρω του βιδώνοντας τη λάμπα!

Σχετικοί σύνδεσμοι:
1. ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ - ΜΕΡΟΣ 1ο - Ο ΠΙΑΝΙΣΤΑΣ
2. ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ - ΜΕΡΟΣ 2ο - Ο ΚΙΘΑΡΙΣΤΑΣ6. ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ - ΜΕΡΟΣ 6ο - Ο ΣΑΞΟΦΩΝΙΣΤΑΣ

0 σχόλια:

Copyright © 2013 Το Φτυάρι