Όταν εκείνη αλλάζει το μαλλί της και δεν το παρατηρείς

Τη συναντάς που λες και χαιρετάς με κάποιον από τους τρυφερούς τρόπους που συνηθίζεις. Στην αρχή μπορεί όλα να μοιάζουν κανονικά. Αλλά δεν είναι! Απλά σου δίνει το χρόνο σου. Μερικά δευτερόλεπτα. Αν περάσουν, καταλαβαίνεις πως κάτι τρέχει. Ίσως μοιάζει διαφορετική αλλά δεν καταλαβαίνεις τι συμβαίνει. Φέρεται κάπως. Και συνειδητοποιείς πως κάτι δεν παρατήρησες. Κι αρχίζεις τις sos ερωτήσεις:

- Καινούρια μπλούζα;
- Όχι!
- Καινούρια φουστίτσα;
- Καλά είσαι τελείως χρυσόψαρο. Την περασμένη εβδομάδα την είχα βάλει.
- Καινούριο άρωμα;
- Καλά, ακόμη δε γνωρίζεις τα αρώματά μου;
- Τότε τι;
- Έλα πες... Δεν παρατηρείς τίποτα; Δεν έχει αλλάξει τίποτα πάνω μου;
- Δεν ξέρω ρε αγάπη ίσως... τι;
- Άνοιξα έναν τόνο το μαλλί μου... (με κάπως ύφος)

Από την αντίδρασή σου εκείνη τη στιγμή, θα εξαρτηθούν πολλά! Υπάρχουν τρεις περιπτώσεις...

1. Αντιδράς λες και είχες να την δεις έξι μήνες κι εκείνη ήταν εσώκλειστη σε γυμναστήριο. Σωστή αντίδραση!
- Ωχ! Μπράβο ρε μωρό μου! Τι λες τώρα! Πολύ σου πάνε! Πώς δεν το πρόσεξα; Αν και κατάλαβα πως κάτι πολύ διαφορετικό προς το καλύτερο έχεις σήμερα πάνω σου! Αλλά νόμιζα πως έτσι μου φαινόταν γιατί σήμερα σε αγαπώ ακόμη πιο πολύ!

2. Αντιδράς χλιαρά αλλά με τρόπο. Όχι τελείως λάθος. Θα το ανεχτεί.
- Α ναι; Δεν πολυφαίνεται, αλλά ωραίο. Ότι και να κάνεις μωρό μου θα είσαι μια κούκλα.

3. Αντιδράς με ειλικρίνεια. Αιτία χωρισμού!
- Ε εντάξει ρε μωρό μου, ένας τόνος είναι, δεν το κατάλαβα.
- Και τι; Δε θα μου πεις τίποτα; Σου αρέσουν;
- Μα δεν παρατηρώ τη διαφορά, ψέματα να πω;
- Καθόλου δε με παρατηρείς. Νομίζω δε με θες πια. Σημασία δε μου δίνεις;
- Μα τι λες τώρα ρε αγάπη;
- Αυτό που σου λέω (εν μέσω λυγμών).

Σ' εκείνον θα πούμε καλή τύχη και να παρατηρεί όσο μπορεί. Γιατί το έχει ανάγκη.

Σ' εκείνη να πούμε πως αν θέλει εκείνος να παρατηρεί πως το μαλλί άλλαξε έναν τόνο ή κόντυνε μισό πόντο, θα πρέπει να του πειράξει το DNA αφού είναι γνωστό πως στα μάτια του άντρα, οι 1000 αποχρώσεις του ξανθού, είναι απλά ξανθό.

0 σχόλια:

Copyright © 2013 Το Φτυάρι