Τρεις φτυαριές για όσους διαλαλούν πως δε μετανιώνουν για τα λάθη τους!


"Τα λάθη μου τα αγαπώ, με έκαναν αυτό που είμαι, δεν μετανιώνω γι αυτά και κανείς δε έχει το δικαίωμα να με κρίνει γι αυτά!"

Viral βλαμμενιά να ζωγραφίζονται κακότεχνα οι ψηφιακοί τοίχοι με τις λανθασμένες και ξιπασμένες ιδέες που αναβλύζουν από την προηγούμενη φράση.

1. Δεν γίνεται να αγαπάς τα λάθη σου αν τα έχεις αποβάλει. Μόνο αν τα αναγνώρισες αλλά δεν τα απέβαλες μπορείς να τα αγαπάς. Αν αγαπάς κάτι, τρέχει όλο σου το είναι σ' αυτό. Όχι το αντίθετο.

2. Ας δούμε και τι σημαίνει "μετανιώνω"; Μετά+νοώ. Αλλάζω τον νου μου, άρα σκέφτομαι διαφορετικά, είμαι διαφορετικός. Δεν γίνεται λοιπόν να μη μετανιώνεις και ταυτόχρονα να αναγνωρίζεις το λάθος. Ένα κι ένα δεν κάνει ρίζα του "π". Αν δε μετανιώνεις, δεν μετα-νοείς, μένεις ίδιος. Και πράττεις τα ίδια. Τη στιγμή που αναγνωρίζεις κάτι ως λάθος, έχεις ήδη μετανιώσει. Το αν θα καταφέρεις να το αποβάλεις, είναι άλλο ζήτημα αλλά όχι του παρόντος.

3. Τέλος, όταν εκθέτεις μια άποψη, οφείλεις να είσαι έτοιμος για κριτική. Διαφορετικά, μην την εκθέτεις. Η περίεργη ιδέα του μη δικαιώματος στην κρίση, είναι αγνώστου προελεύσεως, αν και όχι αγνώστου ιδιοσυγκρασίας και εφαρμόζεται αποκλειστικά από εξουσιαστή προς εξουσιαζόμενο.

0 σχόλια:

Copyright © 2013 Το Φτυάρι