Απόκριες VS Καθαροδευτέρα

Το παρακάτω είναι αλίευση από το facebook (Γράφει ο D.N)

Οσο δεν μου αρέσουν οι Απόκριες τόσο αγαπώ την Καθαρά Δεύτερα. Κάθε χρόνο μαζευόμαστε οι φίλοι, καθένας μαγειρεύει από κάτι, στρώνουμε το καρό τραπεζομάντιλο, πίνουμε το τσιπουράκι μας και πώς να το πω... θυμόμαστε τους λόγους για τους οποίους αγαπιόμαστε. Να αυτό.

Κι όμως, ακόμα και για την Καθαρά Δευτέρα νιώθω τύψεις. Την ώρα που καταπίνω μια μπουκιά, κάποιος υποφέρει, κάποιος κρυώνει, κάποιος πεινάει, κάποιος πονάει, στο λαιμό μου κάθεται η λαγάνα. Λοιπόν για να το πω κόσμια, όλα αυτά είναι μαλακίες. «Χαίρομαι» δεν σημαίνει είμαι ένα ρεμάλι που αδιαφορεί για τα δεινά του κόσμου. Οσοι κουνάνε δαχτυλάκια, δεν ξεσκίζονται απαραιτήτως για να συνδράμουν τον πλησίον τους. Μπορεί απλώς να είναι μίζεροι άνθρωποι. Να φθονούν τη χαρά των άλλων, να μην αντέχουν το γέλιο τους. Μπορεί εν τέλει, να θέλουν να περνάμε όλοι χάλια, μόνο και μόνο επειδή αυτοί είναι σκατόψυχοι.

Αυτός που σου τη λέει δεν αποτελεί απαραίτητα και την επιτομή της αλληλεγγύης που θα δώσει την κουβέρτα στον άστεγο. Απλά δεν αντέχει στην ιδέα πως υπάρχουν άνθρωποι που και κουβέρτα δίνουν και σπιτικό χαλβά μοιράζονται με αυτούς που αγαπάνε.

Τελικά το θέμα δεν είναι να νιώθεις ενοχή όταν περνάς εσύ καλά. Το θέμα είναι να νιώθεις ενοχή όταν προσπερνάς όσους δεν περνούν καλά. Κι αντί να τους απλώσεις το χέρι, τους κουνάς το ένα δάχτυλο.

Καλή Σαρακοστή

0 σχόλια:

Copyright © 2013 Το Φτυάρι