Δικαιολογίες: Οι λόγοι-αιτίες του δικαίου των πράξεων.

Παρατήρησες τίποτα κακό στην προηγούμενη μοναδική και 100% ακατάρριπτη του φτυαριού ερμηνεία; Έλα τώρα... Η δικαιολογία κακώς προσδιορίζεται ως ψευδής αληθής ή κάτι τέτοιο. Είναι εξ ορισμού, αληθής. Το κατά πόσο όταν ανέβει στο ζυγό του κριτή είναι αρκετή για να απαλλάξει, εξαρτάται από το αν είναι φτηνή ή σοβαρή, προσδιορισμοί που επιτρέπονται ασφαλώς, αν και το "φτηνή" μάλλον ακούγεται ως "ψευδής" στα αυτιά των οτιλεειολαοσειναισωστό.

Το λήμμα βιάζεται καθημερινά από όποιον κουνάει το δάκτυλο σε κάποιον που έχει κάνει κάτι στραβά και λέει ψέματα για να το καλύψει. Ο λαός έχει κάνει το άσπρο-μαύρο, στην κυριολεξία, και μάλιστα πήρε άφεση και πανεπιστημιακή σφραγίδα γνησιότητας! Τι αναφέρει στο λήμμα ο Μπαμπινιώτης;

"Δικαιολογία: Ό,τι λέει κανείς για να εξηγήσει ή να καλύψει σφάλμα."

Μιλάμε δηλαδή για άλλη μια περίπτωση που ο επίσημος κρατικός λεξικογράφος, αντί να διδάξει το σωστό, υιοθετεί του λαού το λάθος. Ή του ρήτορα. Γιατί δε μπορεί, κάποιος ρήτορας θα πρωτομόλυνε το λήμμα. Έτσι, απόλυτα μονοσήμαντα, ο αμόρφωτος λαός θα είναι αυτός που θα διδάξει τις επόμενες γενιές. Όχι οι δάσκαλοι. Βαβέλ!

Η χρυσή φτυαριά λοιπόν επάξια στον Γιώργο Μπαμπινιώτη και τους υποστηρικτές αυτών των τακτικών. Γιατί όταν καλύπτεις σφάλμα, δεν δικαιλογείς. Αδικολογείς, ψευδολογείς, δεν ξέρω τι κάνεις αλλά σίγουρα δε δικαιολογείς. Λαμβάνεις Γιώργο ή οδηγείς προς την Αττική οδός;

Σου 'βγαλε μάτια φτυαροκέφαλέ μου η τελευταία λέξη; Πάντως αν δεν έχει πάρει άφεση σε κάποιο επίσημο κιτάπι, ίσως κάποιος δεν κοιμάται τα βράδια μέχρι να το πετύχει.

Η διδαχή της γλώσσας είναι επιστήμη. Δεν είναι ιστορική καταγραφή λαθών. Κι αν είναι και αυτό, τα λάθη θα χωρούσαν σε ξεχωριστά λεξικά, ή τουλάχιστον θα έπρεπε να καταδεικνύονται ως τέτοια. Και ο φυσικός γνωρίζει πως ο λαός νομίζει πως η ζυγαριά μετράει βάρος, αλλά αν το υιοθετούσε μαζί με όλα τα υπόλοιπα λάθη, αυτή τη στιγμή θα διαβάζατε πάπυρο. Όχι οθόνες. Και ίσως να μην διαβάζατε καθόλου!
"Δεν υπάρχει δε μπορώ, υπάρχει δε θέλω"

Το παραπάνω κόκκινο ευφύημα, είναι ακριβώς αντίθετο από τον τίτλο και φέρνει εμετό σε όποιον έχει ήδη διαπιστώσει το παρακάτω.

Πολλές φορές στη ζωή του κάποιος κάνει κάτι που δε θέλει επειδή μπορεί. Ποτέ δεν καταγράφηκε στην ιστορία κάποιος που έκανε κάτι που δε μπορούσε, επειδή το ήθελε.

Αυταπόδεικτα λοιπόν, το μπορώ όχι απλά υπάρχει αλλά υπερισχύει πάντα του θέλω. Η περιβόητη λοιπόν δύναμη της θέλησης, μπορεί να κτίζει ονειρικές χώρες στο πουθενά αλλά καθόλου την πραγματικότητα. Σόρυ αλάνια που σας τη χαλάω, αλλά δεν αρκεί να θέλεις. Πρέπει όχι απλά να μπορείς, αλλά να γνωρίζεις και τον τρόπο. Διαφορετικά, πρέπει πρώτα να τον ανακαλύψεις.

1. Αν θελήσεις κάτι, για να το πετύχεις πρέπει να μπορείς. Αν δε μπορείς, όσο και να θέλεις...
2. Ακόμη και για να προσπαθήσεις κάτι, πρέπει να γνωρίζεις ήδη ότι μπορείς, ή έστω ότι έχεις κάποιες πιθανότητες.
3. Αν θελήσεις να προσπαθήσεις κάτι αδύνατο, ή είσαι βλαμμένος ή έχεις χρόνο για χάσιμο ή καταστροφικές διαθέσεις. Στην χειρότερη, είσαι αυτοκτονικός.
4. Πότε επιτεύχθηκε κάτι αδύνατο με τη δύναμη της θέλησης; Ποτέ! Όσα έβαλες μόλις στο μυαλό σου, ήταν μόνο φαινομενικά αδύνατα. Και όλα, πραγματοποιήθηκαν με μικρά καθ' όλα δυνατά βήματα.
5. Ανάμεσα σε δύο θέλω, επικρατεί το ισχυρότερο κι αυτό όχι πάντα. Η μόνες νίκες που μπορεί η περιβόητη δύναμη της θέλησης να καταγράψει, είναι απέναντι σε άλλα μικρότερα θέλω. Αν βρει μπροστά της ένα "δε μπορώ", πάει γι άλλα.

Ένας γκουρού της σύγχρονης ψευτοηθικοπλαστικής βλαμμενιάς, αυτής που είναι τσακωμένη με την αλήθεια, ανέβηκε σε μια βουνοκορφή μαζί με τον μαθητή του. Ο μαθητής, σε όλη την ανάβαση ήταν φορτωμένος με έναν σάκο στην πλάτη του.
- Πέτα προς την πόλη εκεί κάτω μαθητή.
- Μα τι λες δάσκαλε; Δε μπορώ.
- Δεν υπάρχει δε μπορώ, υπάρχει δε θέλω.
- Μα δάσκαλε, τι λες;
- Άνοιξε τον σάκο σου ανόητε!
Ο σάκος περιείχε ένα αλεξίπτωτο πλαγιάς που στα πλαίσια της εκπαίδευσης ο μαθητής αγνοούσε την ύπαρξή του. Ήταν έμπειρος αθλητής του παραπέντε. Ζώστηκε το αλεξίπτωτο και πέταξε προς την πόλη νιώθοντας απελευθερωμένος από τα δεσμά που ο ίδιος έβαζε μέχρι σήμερα στον εαυτό του. Ο δάσκαλος, φούσκωσε από υπερηφάνεια, πληρώθηκε για το μάθημα και πήγε να γράψει το επόμενο μπεστ σέλερ βιβλίο για τη δύναμη της θέλησης...
Υπάρχουν μερικές αληθινά αχρείαστες ερωτήσεις. Μια από αυτές είναι αυτή που μπορεί να κάνει ένας αντικαπνιστής σε έναν καπνιστή. Η πιο αστεία εκδοχή είναι όταν την ερώτηση την κάνει ένας πρώην καπνιστής. Ακολουθεί σχεδόν φανταστικός διάλογος.

- Γιατί δεν το κόβεις;
- Δεν ξέρω... Εσύ πόσα χρόνια κάπνιζες;
- Πολλά!
- Και γιατί δεν το έκοβες;
- Μα τι λες; Το έκοψα!
- Ναι, πριν το κόψεις γιατί δεν το έκοβες;
- Γιατί δεν ήθελα; Γιατί δυσκολευόμουν; Αλλά απ' όταν το έκοψα...
- Ναι, περίμενε! Άρα γνωρίζεις την απάντηση στην πρώτη ερώτηση!
- Ρε παιδί μου δε σου βρωμάει; Μπορεί να μη σου βρωμάει επειδή καπνίζεις αλλά αν το κόψεις θα καταλάβεις πόσο βρωμάει. Και δεν καταλαβαίνεις πως κάνεις κακό στον εαυτό σου; Κόψ' το να βρεις την υγειά σου. Άσε που πεταμένα λεφτά είναι.
- Τα ξέρω όλα αυτά!
- Και τότε γιατί δεν το κόβεις;
- Άντε πάλι...

Λοιπόν, το κακό που κάνει το τσιγάρο οι περισσότεροι καπνιστές θα βεβαιώσουν πως καλά το γνωρίζουν. Θα βεβαιώσουν και κάτι ακόμη. Πως πριν καπνίσουν, ήταν αντικαπνιστές. Η αλήθεια είναι πως θα μπορούσε να είναι αντικαπνιστής ακόμη και ένας καπνιστής. Το μεγαλύτερο ποσοστό των καπνιστών θα ήθελε να μην καπνίζει. Γιατί καπνίζει ακόμη; Η απάντηση είναι το πρώτο σοσάκι. Γιατί δε μπορεί να το κόψει. Δεν υπάρχει δε μπορώ υπάρχει δε θέλω; Οκ, πάμε...

Όταν ένας καπνιστής θέλει να κόψει το τσιγάρο συμβαίνει κάτι ακόμη ταυτόχρονα. Θέλει να καπνίσει το επόμενο. Ποια θέληση υπερισχύει; Τι ακολουθεί το σώμα; Η απάντηση είναι το δεύτερο και τελευταίο σοσάκι-τροφή για σκέψη. Ανάμεσα στα δύο θέλω, το σώμα ακολουθεί αυτό που μπορεί!
Πες πως έχεις στα social 1000 φίλους. Όλα τα φρούτα, μαζεμένα σε μια μεγάλη πολύχρωμη πιατέλα. Κι εσύ συμπληρώνεις τη φρουτοσαλάτα με τη δική σου γεύση πικρή, ξινή, γλυκιά, ότι είσαι. Η ζωή, ως άλλος σεφ, έχει φροντίσει ώστε η πιατέλα να έχει και μερικά διακοσμητικά, στοιχεία. Ο Καλημεράκιας-Καληνυχτάκιας είναι ένα από αυτά. Ο Αόρατος είναι ένα άλλο.

Είναι κακό να λες μια καλημέρα, μια καλησπέρα, μια καληνύχτα; Σε καμία περίπτωση. Υπάρχουν κάποιοι που και την καλημέρα θα πουν με μια όμορφη φωτογραφιούλα και τη καληνύχτα με μια χαλαρωτική μουσική και τέτοια, αλλά ταυτόχρονα αποδεικνύουν το χρήσιμο της ύπαρξής τους και με άλλους τρόπους. Μπορείς να τους δεις να παρατηρήσουν μια βλακεία που είπες εσύ ή κάποιος άλλος, να εκφράσουν την ανησυχία τους για κάτι.

Μια βολτίτσα όμως στα προφίλ των επαφών σου, δείχνει την ύπαρξη του Καλημεράκια που κάνει μόνο αυτό. Σου δίνει την εντύπωση πως και ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα, θα αντιδράσει με μια καληνύχτα μέσα από μια φωτογραφία με γάτες.

Η ίδια φρουτοσαλάτα είναι γεμάτη και με δεκάδες άλλα πλαστικά διακοσμητικά φρουτάκια. Που ενώ χρησιμοποιούν καθημερινά τα social media, οι τοίχοι τους είναι άβαφοι. Στο σοβά ακόμη. Το ίδιο και η λίστα των αντιδράσεών τους. Που και να μην υπήρχαν δεν θα τους έπαιρνες είδηση. Παρατηρητές που τρέμουν τα πόδια τους μην εκτεθούν και κακολογηθούν. Τρέμουν να συμφωνήσουν, τρέμουν να διαφωνήσουν. Πανικοβάλλονται στη σκέψη πως θα πληκτρολογήσουν δυο λέξεις στη σειρά που τους ήρθαν στο μυαλό. Γιατί η αλήθεια είναι πως ότι κι αν πεις κάποιος θα βρεθεί να σε κακολογήσει. Εκτός αν ασχολείσαι μόνο με sos κοινωνικά ζητήματα όπως οι κάθε είδους κακοποιήσεις και απανθρωπισμοί.

Και το ερώτημα είναι Ποιον διακοσμητικό φίλο προτιμάς; Τον Καλημεράκια ή τον αόρατο; Προσωπικά προτιμώ τον Μπουρδολόγο με το θάρος της γνώμης; Ναι, ακόμη κι αυτός είναι πιο χρήσιμος. Γιατί υπάρχει στην κοινωνία, κοινωνεί. Τον Μπουρδολόγο με χίλια. Αν δεν πούμε τις μπούρδες μας, αυτές μένουν στο απυρόβλητο διδάσκονται στους απογόνους και διαιωνίζονται. Έλα πες. Δεν είναι τραγικό να χάνεις τη μάχη απέναντι στον Μπουρδολόγο, μόνο και μόνο επειδή φοβάσαι να εκτεθείς;

Α ναι! Ξεχάστηκα! Καλησπέρα...

"Τα λάθη μου τα αγαπώ, με έκαναν αυτό που είμαι, δεν μετανιώνω γι αυτά και κανείς δε έχει το δικαίωμα να με κρίνει γι αυτά!"

Viral βλαμμενιά να ζωγραφίζονται κακότεχνα οι ψηφιακοί τοίχοι με τις λανθασμένες και ξιπασμένες ιδέες που αναβλύζουν από την προηγούμενη φράση.

1. Δεν γίνεται να αγαπάς τα λάθη σου αν τα έχεις αποβάλει. Μόνο αν τα αναγνώρισες αλλά δεν τα απέβαλες μπορείς να τα αγαπάς. Αν αγαπάς κάτι, τρέχει όλο σου το είναι σ' αυτό. Όχι το αντίθετο.

2. Ας δούμε και τι σημαίνει "μετανιώνω"; Μετά+νοώ. Αλλάζω τον νου μου, άρα σκέφτομαι διαφορετικά, είμαι διαφορετικός. Δεν γίνεται λοιπόν να μη μετανιώνεις και ταυτόχρονα να αναγνωρίζεις το λάθος. Ένα κι ένα δεν κάνει ρίζα του "π". Αν δε μετανιώνεις, δεν μετα-νοείς, μένεις ίδιος. Και πράττεις τα ίδια. Τη στιγμή που αναγνωρίζεις κάτι ως λάθος, έχεις ήδη μετανιώσει. Το αν θα καταφέρεις να το αποβάλεις, είναι άλλο ζήτημα αλλά όχι του παρόντος.

3. Τέλος, όταν εκθέτεις μια άποψη, οφείλεις να είσαι έτοιμος για κριτική. Διαφορετικά, μην την εκθέτεις. Η περίεργη ιδέα του μη δικαιώματος στην κρίση, είναι αγνώστου προελεύσεως, αν και όχι αγνώστου ιδιοσυγκρασίας και εφαρμόζεται αποκλειστικά από εξουσιαστή προς εξουσιαζόμενο.

Ακολουθεί παιδικός διάλογος παράδειγμα ψυχοσύνθεσης οπαδού, αν και το θέμα έχει ήδη καλυφθεί από τον τίτλο!

- Καλά ρε τι καραμπινάτο οφσάιντ ήταν αυτό που έβαλες;
- Ποιο οφσάιντ; Εκείνο που είχες βάλει εσύ το 1996 το ξεχνάς;
- Ε, το σημερινό έβγαζε μάτια.
- Αυτοί ισοφάρισαν με πέναλτι, το είδες;
- Το είδα. Ο επιθετικός είναι στο νοσοκομείο. Έχει σπασμένο καλάμι. Το είδες εσύ;
- Άξιζα να κερδίσω; Αυτό έχει σημασία!
- Όχι το να κερδίζει αυτός που βάζει τα περισσότερα γκολ;
- Μα περισσότερα έβαλα. Τι λες;
- Ναι αλλά με οφσάιντ!
- Είδες πόσα φάουλ σφύριξε ανάποδα; Αν τα σφύριζε σωστά θα είχα βάλει πεντάρα.
- Ναι; Δεν το πρόσεξα. Αλλά και το γκολ σου λάθος σφύριγμα ήταν.
- Έπρεπε ή δεν έπρεπε ο τερματοφύλακας να φάει κόκκινη;
- Το οφσάιντ δεν ήταν οφσάιντ;
- Εγώ έχω πρόεδρο με κάτι απίδια να! Που ρίχνει λεφτά!
- Της ομάδας είναι ρε φίλε τα λεφτά που ρίχνει, δεν είναι δικά του.
- Τι λε' ρε άσχετε; και ποιανού είναι η ομάδα;
- Καλά. Το ότι ρίχνατε πέτρες στον διαιτητή πώς σου φάνηκε;
- Ρε είδες τι σφύριζαν οι πουλημένοι;
- Τι σφύριζαν ρε φίλε; Αυτός που έσπασε το πόδι του συναδέλφου του στη φάση του πέναλτι δεν πήρε καν κάρτα.
- 50 ανάποδα φάουλ σφύριξε!
- Δηλαδή σωστά πετάγατε πέτρες;
- Άσε ρε τον πουλημένο...
- Γκολ οφσάιντ σου μέτρησε στο 5ο λεπτό. θα το σφύριζε αν ήταν πουλημένος;
- Ναι ε; Πόσα πρωταθλήματα έχεις ρε;
- Μα τι σημασία έχει αυτό τώρα; Εγώ είμαι Απόλλων.
- Ε πάρε όσα έχω και μετά μίλα!

Συμπέρασμα: Αν προσπαθήσεις να συζητήσεις με έναν οπαδό για κάποιον της ομάδας του που βγήκε από το παιχνίδι, πήγε στα αποδυτήρια, επέστρεψε με αλυσοπρίονο και έκοψε το πόδι του αντίπαλου, αυτός θα σε πει προβοκάτορα. Επομένως, ποια είναι η απάντηση στο ερώτημα της φωτογραφίας; 
Μάσησε πάλι την καραμέλα και ξεστόμισε την φταινεπανταοιάλλοι ατάκα για πολλοστή φορά. Στην πραγματικότητα την έχει πει για όλλες τις σχέσεις ή τις περίπου σχέσεις που έχει κάνει.

- Δεν αντέχω άλλο! Έχω μαλακομαγνήτη!
- Αλήθεια ρε φίλη; Τι έγινε πάλι;
- Ρε συ δε θα πιστέψεις τι έκανε ο δικός μου!
- Ποιος; Ο Στέφανος;
- Πού τον θυμήθηκες αυτόν; Αυτός ήταν πριν τρεις μήνες!
- Καλά λες μωρέ. Ο Γιώργος ε;
- Α καλά! Ο Σπύρος ρε φίλε! Πού ζεις;
- Α ναι μωρέ, ο Σπύρος. Σόρυ, ξεχνάω εύκολα ονόματα.

Άκου να δεις κουκλίτσα μου! Μια δυο τρεις, οι συμπτώσεις έχουν ένα τέλος. Αν όντως προσελκύεις μόνο μαλάκες, δε μπορεί να φταίνε αυτοί. Ο μαλάκας θα πάει όπου μπορεί. Όπου βρει ανοικτές τις πόρτες που εσύ μάλλον έχεις ορθάνοικτες. Αν μπορούσε να πάει παντού, κάτι θα άξιζε. Γιατί είναι άλλες που τους καταλαβαίνουν από μακρυά. Δεν είναι λοιπόν τιμή σου να κουνάς τη σημαία του μαλακομαγνήτη. Αν έλκεις μόνο μαλάκες, δεν είσαι ικανή να έλξεις κάτι φυσιολογικό. Εκτός αν πιστέψουμε πως δεν υπάρχουν φυσιολογικοί. Όμως για σκέψου λίγο... Όλες οι φίλες σου έχουν τον ίδιο μαγνήτη; Καλή ερώτηση ε;

Κάτι ακόμη εγωκεντρικούλα μου... Δεν κινούνται όλα γύρω από εσένα. Δε στέκεσαι ακίνητη κι έρχονται όλοι σε σένα. Κακώς το αντιλαμβάνεσαι έτσι. Πας και συ σ' αυτούς. Επομένως, σίγουρα κάποιες φορές δεν είσαι ο μαγνήτης αλλά το υπόθεμα του πεδίου. Όταν συμβαίνει αυτό, εισβάλεις εσύ στη ζωή τους. Δεν έρχονται εκείνοι στη δική σου. Μη σου πω λοιπόν πως χρωστάς και μια συγνώμη για όση αναστάτωση προκάλεσες. Γιατί και ο μαλάκας μπορεί να βρει κάποια που τηρεί τα κριτήριά της και περνάει καλά μαζί του. Κάποια που τον ανέχεται. Θες να την κοσμήσεις με το ίδιο επίθετο; Πες την όπως θες. Αλλά για κάθε έναν φαίνεται να υπάρχει κάποια. Και για κάθε κάποια. Εκτός από εσένα ίσως...

Αν λοιπόν κανένας δε σου βγαίνει, ή μάλλον σου βγαίνει ανάποδος, εσύ είσαι που πρέπει να αλλάξεις. Γιατί ακόμη κι αν ο μαλάκας γίνει σωστός, δεν θα τον έλκεις πλέον. Απλή φυσική. Αν θες να έλκεις άλλους, γίνε πρώτα άλλη!

Καλά γνωρίζουμε πως το ίδιο ισχύει και για εκείνον όταν παραπονιέται συνεχώς πως δε μπορεί να βρει μια κανονική γυναίκα. Απλώς δεν χρησιμοποιεί αυτή την εκνευριστική καραμέλα και γι αυτό στο παράδειγμα, οι φτυαριές πέφτουν σ' εκείνη... Σόρυ κορίτσι! Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με το φύλο σου. Το αντίθετο! Και να σου πω και κάτι; Αν στείλεις ένα κειμενάκι που τα χώνεις σ' εκείνον εμείς θα το ανεβάσουμε! Εγγυημένα. Μετά βέβαια, το ίδιο κείμενο μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου, επειδή πάντα ισχύει ο πρώτος νόμος του φτυαριού. Αυτός που επισημαίνει με το σκιτσάκι του ο υπέρτατος σκιτσογράφος μας, ο Fty-Armar!



Ζει ανάμεσά μας. Κινείται σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα και κρατάει κιτάπια εσόδων-εξόδων. Εκεί μέσα υπάρχουν δίστηλα όπου αριστερά είναι γραμμένα τα likes, τα retweets, οι φατσούλες και τα σχόλια που έχει μοιράσει. Δεξιά, όσα έχει δεχτεί. Έχει μια σελίδα για κάθε ψηφιακό του φίλο ξεχωριστά. Και πασχίζει να δημιουργήσει μηδενικό ισολογισμό εισερχόμενων και εξερχόμενων αντιδράσεων. Κρατάει και ζυγαριά. Ένα σχόλιο αξίζει τόσες φατσούλες. Μια καρδούλα, τόσα like.

Αν σχολιάσεις μια ανάρτησή του, μετά από λίγα λεπτά θα δεις σχόλιό του σε μια δική σου, ακόμη κι αν έχουν περάσει πολλές ημέρες απ' όταν ανέβασες κάτι. Δεν βρίσκει μπροστά του δηλαδή την ανάρτηση και του κάνει εντύπωση. Μπαίνει στο προφίλ σου και την αναζητά. Αν του στείλεις ένα χεράκι, ή μια φατσούλα, θα πράξει ανάλογα. Αν κάνεις retweet μια αστεία φράση που αντέγραψε και σ' έκανε να γελάσεις, θα βρει στα γρήγορα ένα δικό σου τιτίβισμα και θα το ριτουϊτάρει. Κι ας ήταν μπούρδα επειδή το έγραψες μεθυσμένος. Το παθαίνει αυτό, γιατί βιάζεται. Ποθεί τον μηδενικό ισολογισμό και αισθάνεται γυμνός αν δεν τον πετύχει.

Αυτή του η συμπεριφορά, δεν είναι ζήτημα ευγένειας. Υποκινείται από τον φόβο πως αν τώρα δεν σου δώσει, την επόμενη φορά δε θα πάρει. Λίγο τρομακτικό έτσι; Σίγουρα οι ψυχασθενείς πρέπει να αντιμετωπίζονται με στοργή, ως άρρωστοι. Αν όμως θες να τον ξεφορτωθείς χωρίς να τον διαγράψεις, υπάρχει λύση. Πόσταρε αυτή την ανάρτηση στο κοινωνικό δίκτυο που τον συναντάς. Κακό;
Τη συναντάς που λες και χαιρετάς με κάποιον από τους τρυφερούς τρόπους που συνηθίζεις. Στην αρχή μπορεί όλα να μοιάζουν κανονικά. Αλλά δεν είναι! Απλά σου δίνει το χρόνο σου. Μερικά δευτερόλεπτα. Αν περάσουν, καταλαβαίνεις πως κάτι τρέχει. Ίσως μοιάζει διαφορετική αλλά δεν καταλαβαίνεις τι συμβαίνει. Φέρεται κάπως. Και συνειδητοποιείς πως κάτι δεν παρατήρησες. Κι αρχίζεις τις sos ερωτήσεις:

- Καινούρια μπλούζα;
- Όχι!
- Καινούρια φουστίτσα;
- Καλά είσαι τελείως χρυσόψαρο. Την περασμένη εβδομάδα την είχα βάλει.
- Καινούριο άρωμα;
- Καλά, ακόμη δε γνωρίζεις τα αρώματά μου;
- Τότε τι;
- Έλα πες... Δεν παρατηρείς τίποτα; Δεν έχει αλλάξει τίποτα πάνω μου;
- Δεν ξέρω ρε αγάπη ίσως... τι;
- Άνοιξα έναν τόνο το μαλλί μου... (με κάπως ύφος)

Από την αντίδρασή σου εκείνη τη στιγμή, θα εξαρτηθούν πολλά! Υπάρχουν τρεις περιπτώσεις...

1. Αντιδράς λες και είχες να την δεις έξι μήνες κι εκείνη ήταν εσώκλειστη σε γυμναστήριο. Σωστή αντίδραση!
- Ωχ! Μπράβο ρε μωρό μου! Τι λες τώρα! Πολύ σου πάνε! Πώς δεν το πρόσεξα; Αν και κατάλαβα πως κάτι πολύ διαφορετικό προς το καλύτερο έχεις σήμερα πάνω σου! Αλλά νόμιζα πως έτσι μου φαινόταν γιατί σήμερα σε αγαπώ ακόμη πιο πολύ!

2. Αντιδράς χλιαρά αλλά με τρόπο. Όχι τελείως λάθος. Θα το ανεχτεί.
- Α ναι; Δεν πολυφαίνεται, αλλά ωραίο. Ότι και να κάνεις μωρό μου θα είσαι μια κούκλα.

3. Αντιδράς με ειλικρίνεια. Αιτία χωρισμού!
- Ε εντάξει ρε μωρό μου, ένας τόνος είναι, δεν το κατάλαβα.
- Και τι; Δε θα μου πεις τίποτα; Σου αρέσουν;
- Μα δεν παρατηρώ τη διαφορά, ψέματα να πω;
- Καθόλου δε με παρατηρείς. Νομίζω δε με θες πια. Σημασία δε μου δίνεις;
- Μα τι λες τώρα ρε αγάπη;
- Αυτό που σου λέω (εν μέσω λυγμών).

Σ' εκείνον θα πούμε καλή τύχη και να παρατηρεί όσο μπορεί. Γιατί το έχει ανάγκη.

Σ' εκείνη να πούμε πως αν θέλει εκείνος να παρατηρεί πως το μαλλί άλλαξε έναν τόνο ή κόντυνε μισό πόντο, θα πρέπει να του πειράξει το DNA αφού είναι γνωστό πως στα μάτια του άντρα, οι 1000 αποχρώσεις του ξανθού, είναι απλά ξανθό.


Είναι άξιο απορίας το πως κάποια τραγούδια βρίσκουν τον δρόμο τους στα ηχεία των ρακομελάδικων και στα στόματα χιλιάδων επί χιλιάδων "κουλτουριάρηδων" και "ψαγμένων" ανθρώπων. Ένα από αυτά τα τραγούδια είναι και το Εν λευκώ της Νατάσας Μποφίλιου, που, για πολλούς, είναι ένα κομμάτι με νόημα, πάθος, ένταση και αλήθειες. Ετοιμαστείτε να γειωθείτε. Δεν είναι. Συνθετικά είναι Ο.Κ, η ενορχήστρωση παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον, αλλά γρήγορα γίνεται προβλέψιμη ερμηνευτηκά, δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να μας εκπλήσσει, και στιχουργικά προσβάλει. Δεν αναφέρομαι στις προθέσεις των δημιουργών. Επαγγελματίες είναι. Κάπως πρέπει να ζήσουν και αυτοί. Αναφέρομαι στους χιλιάδες επί χιλιάδες που όταν λες ότι το κομμάτι δεν είναι και κάτι σπουδαίο, σε κοιτούν λες κι έβρισες τον παντοδύναμο Θεό τους.

Θα δείτε τι θα πάθετε ρε. Είναι να μην πέσει κάτι στην υπόληψη του Φτυαριού.

Θα κάνω μία απλή ανάλυση των στίχων. Δεν το παίζω ειδικός. Δεν είμαι. Η οπτική θα είναι όσο πιο αντικειμενική γίνεται και θα μπει στο παιχνίδι η κοινή λογική.

Let's Go!

Πρώτο Κουπλέ:
Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
Γιατί τα βράδια κρύβεστε στο γκρίζο;
Βλέπω στο άσπρο σας την προβολή μου
και το μετά απ’ το μετά γνωρίζω
Αν είχα θάρρος για να πω το "έλα"
τώρα δε θα `χα τη φωτιά στο αίμα
Αν είχε χρώμα θα `ταν άσπρη η τρέλα

Αν είχε σώμα θα `ταν πάλι ψέμα          

Κοίτα τα χέρια πως γυρνούν στον τοίχο
σαν να χορεύουνε με τη σιωπή μου
κι εγώ που χρόνια γύρευα το στίχο
που θα εξηγήσει τη βουβή ζωή μου
μεταμφιέζω τη σιωπή σε λέξη
και τη χαρίζω σ’ όποιον μου εξηγήσει
να `χει το μέλλον μου να επιλέξει
ποιο παρελθόν μου θα ξαναγυρίσει...


Μπορείς άνετα να καθορίσεις την ηλικία αυτού που ταυτίζεται με το κομμάτι από τους πρώτους στίχους. Πάνω από 35. Τουλάχιστον. Και αν δεν είναι, τόσο νιώθει. Επίσης, μπορείς πολύ εύκολα να διαγνώσεις ήπια μορφή κατάθλιψης. "Βράδια", "Γκρίζο", "Βουβή ζωή μου", .Μία γενική αίσθηση ανικανοποίητων "θέλω". Συμπεραίνω το εξής: μιλάμε για έναν άνθρωπο που, ενώ πίστευε ότι είχε την ικανότητα, δεν μπόρεσε να καταφέρει αυτά που θεωρούσε ότι του αξίζουν, διότι κάποιοι δεν του ανταπέδωσαν συναισθήματα...

Ρεφρέν:

Τίποτα σημαντικό.
Ζω μονάχα εν λευκώ...


Εδώ ο στιχουργός μας μιλάει για μία ζωή λευκή, χωρίς λεκέδες από άλλα χρώματα να την κάνουν πιο ενδιαφέρουσα. Ωστόσο, το λευκό προκύπτει αν αναμίξεις όλα τα χρώματα μαζί. Οπότε άκυρο και αυτό.

Δεύτερο Κουπλέ: 
Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
καλά τα λεν οι έγχρωμοί μου φίλοι
το πρόβλημά μου η υπερβολή μου
κι ό,τι αργεί απάντηση να στείλει
Αν είχε θάρρος να φανεί ο λόγος
τώρα δε θα `τανε φωτιά στο αίμα
Αν είχε χρώμα θα `ταν άσπρο ο φόβος
Αν είχε σώμα θα `ταν σαν κι εμένα.

Αν σ’ αγαπούν να μάθουν να το λένε
κι αν δε στο πουν να μάθεις να το κλέβεις
κι αν θες να δεις τ’ αληθινά να καίνε
πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν’ ανέβεις.

Και σε λυπούνται που δεν το `χεις νιώσει
κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος
και που κανείς δεν είχε λάβει γνώση
πως η σιωπή σου ήταν χρόνια κρότος.

Δικαίωμά μου να ποντάρω λίγα
Δικαίωμά μου να πηγαίνω πάσο
κι εκεί που λένε πως ποτέ δεν πήγα
εγώ δεν πρόλαβα να το ξεχάσω
Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω
μ’ αυτό τον τόνο του λευκού στο βλέμμα
του λέω μια φράση σαν να υπεκφεύγω
με μια ελπίδα να `ναι σαν κι εμένα...


Οι έγχρωμοί σου φίλοι λένε ότι το πρόβλημά σου είναι η υπερβολή σου (έγχρωμοι επειδή οι ζωές τους είναι πιο ενδιαφέρουσες υποθέτω) και ότι υπεραναλύεις τα πάντα και καταλήγουν να γίνονται φωτιές στο αίμα και άλλα τέτοια περίεργα. Κάτσε και θα δεις τον λόγο που δεν υπεραναλύεις τίποτα. 

Αν αγαπούν να μάθουν να στο λένε; Γιατί; Στο χρωστάει κανείς; Αν ναι, από πότε; Το Φτυάρι το ρωτήσατε; Η αγάπη είναι δημιούργημά μας. Ονομάζουμε ένα σύνολο συμπεριφορών "αγάπη", χωρίς κανένα λογικό υπόβαθρο, ο καθένας το δικό του, και μετά απαιτούμε να μας συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο. Κάτι δεν ακούγεται σωστό. 

Αν δε στο πουν να μάθεις να το κλέβεις; Όχι. Απλά όχι. Τα νεύρα μου. Δεν ξέρω από που να αρχίσω. Όλα είναι λάθος. Δεν χρειάζονται όλα αυτά. Κανείς δεν χρωστάει τίποτα σε κανέναν. Κάποιοι άνθρωποι επικοινωνούν καλύτερα από κάποιους άλλους και σε συνδυασμό με μία, άνω του μέσου όρου, αντίληψη, καταλαβαίνουν ποιοι μπορούν και ποιοι όχι. Αν δεν υπάρχει η κατάλληλη επικοινωνία, φεύγεις ή απλά μετασχηματίζεις τις σχέσεις σου με τέτοιο τρόπο ώστε ο καθένας να έχεις την απόσταση που πρέπει.

Και αν θες να δεις τ'αληθινά να καίνε πρέπει στο ύψος της φωτιάς να ανέβεις; Δηλαδή, αν θες να ζεις τα συναισθήματά σου, πρέπει να αναγκάζεις τους άλλους να εκφράζουν τα συναισθήματά τους; Κάτι τέτοιο καταλαβαίνω. Διορθώστε με αν κάνω λάθος.

Καλά, το τρίτο κομμάτι μου θυμίζει "Ναι, ναι α μπράβο, ύστερα, ακούς , μόλις είπανε, είπανε αυτοί ότι ότι ότι όχι δεν θέλαμε να γίνει το παιχνίδι ε και μεις ύστερα είπαμε...". Αυτό ακριβώς, τίποτα άλλο.

Δεν μπορώ άλλο. 

Εν τέλη, τον θεό σας θίγω. Θίγω εσάς. Ο θεός σας είναι ο εαυτός σας. 1+1=2.

Δεν υπεραναλύεται τίποτα. Δεν μπορείτε να υπεραναλύσετε τίποτα. Η πραγματικότητα είναι ότι προσπαθείτε να βρείτε πληροφορίες για το τι έχει πάει τόσο σκατά στην ζωή σας και δεν είστε αυτό που ονειρευόσασταν όταν ήσασταν μικροί και καταλήγετε να κάνετε κύκλους γύρω από το εαυτό σας, πέφτοντας σε μία άβυσσο. Και όλα αυτά επειδή είστε αυτάρεσκοι. Επειδή δεν σας νοιάζει να δείτε την πραγματικότητα. Υιοθετείτε μία άποψη σε αυτό που σας βολεύει. 

Μόνο δικαιολογίες είστε ρε. Πάντα οι άλλοι φταίνε. Και ποτέ δεν μπορέσατε να αντιμετωπίσετε αυτούς που έχουν αντίθετη άποψη με εσάς. Μπορεί να ξεφεύγω του αρχικού θέματος αλλά πρέπει. Τέτοιους τρόπους σκέψεις πρέπει να τους εκτελούμε την ώρα και την στιγμή που τους πετυχαίνουμε. Μόνο κακό μας έχουν κάνει.
Ένας απλός Αναπτήρας που σπινθηρίζει αδιακρίτως ανάβοντας φωτίτσες, σκέφτηκε έναν φρεσκοαπολυμένο να ανοίγει κουβέντα για τον στρατό και έσβησε ήδη. Κούραση.

Η θητεία στο ελληνικό στρατό κάθε άλλο παρά έχει σχέση με τη φωτογραφία. Βαράς προσοχές, περπατάς σα μαριονέτα, κάνεις κακής ποιότητας γυμναστική κάθε ξημέρωμα, τεντώνεις κουβέρτες, γυαλίζεις άρβυλα, ξελαρυγγιάζεσαι φωνάζοντας το όνομά σου στον ανώτερο και άλλα τέτοια ανούσια, αλλιώς τιμωρείσαι. Ενώ θα μπορούσες να μαθαίνεις να πολεμάς. Στον ελληνικό στρατό, το μόνο που δε μαθαίνεις, είναι πόλεμο.

Υπάρχει ωστόσο ένα ποσοστό όσων υπηρέτησαν που ισχυρίζεται πως πέρασε ωραία. Και το πιστεύει. Αυτοί, εκτός από βαρετοί, είναι κι εκνευριστικοί. Μιλάνε για τη θητεία τους με νοσταλγικό ύφος λες και βρέθηκαν για πολλούς μήνες σε μια ωραία κατασκήνωση όπου γούσταραν να χάνουν τον χρόνο τους, χωρίς να πληρώνονται, στα όσα ανούσια περιγράφονται ή υπονοούνται στην προηγούμενη παράγραφο. Πρόκειται για υποκείμενα ψυχιατρικής μελέτης.

Μέσα σε μια αντροπαρέα, η κουβέντα για τη θητεία, μοιάζει με εκείνες πεντάχρονων που πρωτοπήγαν νηπιαγωγείο:
- Εγώ μπορώ να κάνω αυτό με τα δάκτυλα.
- Κι εγώ μπορώ. Να! Κοίτα.
- Ναι αλλά εγώ κάνω και ανάποδη τούμπα.
- Μμμ σιγά. Κι εγώ κάνω.
Ε κάπως έτσι είναι και οι κουβέντες για το στρατό. Αλλά με λιγότερο ενδιαφέρον.

Τέλος, μέσα σε μια μεικτή παρέα, οι αναμνήσεις ενός άντρα γύρω από τη θητεία του, είναι για τις γυναίκες τόσο βαρετές όσο είναι για τους άντρες οι αναμνήσεις της γυναίκας από την τελευταία επίσκεψή της στο κομμωτήριο, το νυχάδικο ή το καλλυντικάδικο. Τι δεν το ήξερες; Κόψ' το. Δε θα εντυπωσιάσεις καμία.
Ας πούμε πως είσαι ξεχασμένος στον Άγιο Δομίνικο για τα γυρίσματα του Survivor. Αφού λοιπόν έχουν περάσει μήνες, στην ομάδα έχει σταματήσει η εμμηνόρροια, χάσατε όλοι μαζί κάπου 100 κιλά και έχετε κάθε μέρα διάρροια από τις καρύδες, κερδίζετε μετά από 10 συνεχόμενες ήττες το αγώνισμα. Ένα πιάτο με φράουλες βουτηγμένες σε λαχταριστή σαντιγί και βρεγμένες με σιρόπι είναι δικό σου.

Ακολουθεί ζντο με αστεία συνθήματα, κάτι σκέρτσα στις κάμερες και φαντασία. Εσύ στην Τατιάνα, μετά στο Wacken headliner και τέτοια. Τα ξεχνάς όλα αυτά γρήγορα και τρέχεις να χλαπακιάσεις.

Και τότε, ο κόσμος όλος γκρεμίζεται κάτω από τα πόδια σου. Εν μέσω πανηγυρισμών και κακιών προς τον συμπαίκτη που δε συμπαθείς, η πιατέλα γλυστράει και αρχίζει μια πτώση σε αργή κίνηση καταλήγοντας σε ένα βουναλάκι σκατά. Οκ, σκατά διάρροιας. Δεν είναι βουναλάκι. Είναι όμως κάτι που θα ζήλευε και ο Μπαμπινιώτης. Η στιγμή που στον πεινασμένο αποκαλύπτεται τρισδιάστατη η ερμηνεία της φράσης "σκατά με φράουλες!" Και σαντιγί! Και σιρόπι! Τότε, πεινασμένος όσο ποτέ, αναρωτιέσαι αυθόρμητα κάτι. Για πες...

Τις τρως;

Τότε γιατί όταν σε ρωτάνε γιατί ψήφιζες αυτούς που μας έφεραν ως εδώ, απαντάς αβίαστα πως γνώριζες τι έκανες αλλά αποφάσισες να ψηφίσεις "τα λιγότερο σκατά";













Ας εκφράσουμε όλοι την μικρή ή μεγάλη δυσαρέσκιά μας για κάποιες στάσεις ή συνήθειες στο σεξ. Λίγο ή πολύ, όλοι έχουμε κάτι που αν μπορούσαμε θα προσπερνάγαμε έτσι ώστε να φτάναμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα μία ώρα αρχύτερα, καθώς πολλά από αυτά μας ξενερώνουν. Οι συνήθεις ύποπτοι είναι οι γυναίκες διότι, όπως και να το κάνουμε, είναι πιο περίπλοκες από εμάς τους άντρες. Ωστόσο, θα δεις και εσύ φίλε ότι κάποιες καταστάσεις είναι απλά ανυπόφορες και ανούσιες.

Εξαιρείται το σεξ των πρώτων μηνών μίας σχέσης. Εκείνη την περίοδο το πάθος υπερτερεί της συνήθειας και αγνοούνται τα τυχόν λάθη που γίνονται. Θα αγνοήσουμε και τις πρώτες μας φορές γιατί δεν ξέραμε πως και τι.

Νούμερο Ούνο. Ιεραποστολικό: Αυτή η στάση είναι ωραία όταν είσαι στις αρχές μιας σχέσης ή όταν κάνεις για πρώτη φορά σχέση. Οι προχωρημένοι ξέρουν πως πρόκειται για μια υποτονική στάση, χωρίς καθόλου ένταση, ή τουλάχιστον δεν συγκρίνεται με την ένταση των υπολοίπων στάσεων, βολική μόνο για τον άντρα. Αν τελειώσει η πράξη σε αυτήν την στάση, το σκηνικό είναι το εξής:
ένας ιδρωμένος άντρας βογκάει στο αφτί της γυναίκας καθώς εκείνη προσποιείται οργασμό. (Βλέπε αντίστοιχο άρθρο από Αναπτήρα.) Η γυναίκα μάλλον θα ήθελε να τελείωνε σε Doggy Style ή σε Cowgirl.
Νούμερο Ντούο (και υπονοούμενο). Κουταλάτο: Αν μπορούσες να δεις τον εαυτό σου εκείνη την ώρα, θα καταλάβαινες τι πάει στραβά. Πασχίζεις να ισορροπήσεις στο μισό μπούτι σου μπας και πετύχεις την ιδανική διείσδυση, με αποτέλεσμα να πιάνεσαι, και όταν πας λίγο να κάτσεις σωστά, να στραβώνει το πέος. Σεξ κάνουμε, όχι yoga. Συν του ότι και οι δύο προσπαθείτε να κρατήσετε τα πόδια σας σε μία περίεργη στάση διάστασης των προσαγωγών με λυγισμένα γόνατα και κολλητές πατούσες. Από την φύση της αυτή η στάση σε κάνει να θέλεις κιάλλο.
Νούμερο Τρία. Στα όρθια. Ωραίο για μια ξεπέτα στην κουζίνα, στο μπάνιο, στον διάδρομο, στα αποδυτήρια και όπου αλλού θέλετε να παρθείτε εκείνη την ώρα. Όλα τα παραπάνω έχουν έναν κοινό παράγοντα, τον περιορισμένο χρόνο. Αν κάτσεις πάνω από δέκα λεπτά σε αυτήν την στάση και δεν είσαι το παιδί λάστιχο, μάλλον θα έχεις πρόβλημα.
Νούμερο Κουάτρο. 69. Αν το 69 ήταν αυτοκίνητο, το τιμόνι θα ήταν στην θέση του οδηγού, τα πεντάλ στην θέση του συνοδηγού και ο λεβιές ταχυτήτων στο πορτ παγκάζ. Έχει πλάκα να προσπαθείς αλλά ποτέ δεν το ευχαριστιούνται και οι δύο. Δεν μπορείς να εστιάσεις κάπου. Ή θα κάνεις καλά, ή θα ζεις αυτό που σου κάνουν και θα υπολειτουργείς.

Θα ήθελα να ακούσω τις δικές σου απόψεις. Σαν αρθρογράφος του Φτυαριού δεν έχω αρκετή εμπειρία. Καταλαβαίνεις. Θα επανέλθουμε με στο θέμα με part 2 σύντομα. 
             

Εσύ ποια νομίζεις πως είναι η χειρότερη;

Ιεραποστολικό
Κουταλάτο
Στα όρθια
69
Other
Για πες...:
Νο 10. Υποσχέσεις πολιτικών. Το βάζουμε στο νούμερο 10, γιατί ενώ είναι οι πιο χυδαίες, δεν κάνουν σε κανέναν σκεπτόμενο άνθρωπο εντύπωση. Βέβαια, κάνουν εντύπωση στο 99% περίπου των ψηφοφόρων, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα. Τι ψιθυρίζεις; Πως εσύ δεν έφαγες ποτέ τις υποσχέσεις τους ε; <σιγή πληκτολογίου για τρία λεπτά>. Να 'σαι καλά βρε κουτό, μου έφτιαξες τη διάθεση. Είχα καιρό να γελάσω τόσο πολύ μέσα από την καρδιά μου.

Νο 9. Υποσχέσεις πατεράδων, σε ταινίες  ότι θα πάνε να δούνε το παιδί τους να παίζει ποδόσφαιρο, μουσική και τέτοια. Εκεί, δε νευριάζεις με την υπόσχεση αλλά επειδή σε κάθε δυο αμερικανικές ταινίες που συμμετέχουν παιδιά, ο πατέρας κάποια στιγμή δίνει αυτή την υπόσχεση. Πρέπει να έχουν πολλά απωθημένα οι τύποι εκεί πέρα. Και οι γονείς και τα παιδιά. Και ναι, σωστά φαντάζεσαι αν είσαι διεστραμμένος σινεφίλ κι έχεις να δεις δεκαετίες αμερικανικό κινηματογράφο. Ή ξεχνάει ο μπαμπάς να πάει να δει τον γιόκα του, ή δεν προλαβαίνει.

Νο 8. Θα γυρίσω, στο υπόσχομαι! Είπε εκείνος πριν παίξει το κεφάλι του κορώνα γράμματα. Και οι υποσχέσεις εξέτρεψαν σφαίρες, λάβα, κύματα, φλόγες, εκρήξεις σούπερ νόβα κτλ. Η υπόσχεση αυτή εκτοξεύεται αδιακρίτως από ήρωες ταινιών από όλον τον πλανήτη.

Νο 7. Θα τα καταφέρεις, στο υπόσχομαι! Όπως και όπου κι αν το πει, όποιος κι αν το πει. Για πες. Από σένα εξαρτάται το αν θα τα καταφέρει; Εσύ κουνάς τα χέρια και τα πόδια του δέκτη της υπόσχεσης; Εσύ ελέγχεις τις ηλεκτροχημικές διαδικασίες στο μυαλό του;

Νο 6. Υποσχέσεις αλλοδαπών συγκροτημάτων που δίνουν συναυλίες στην Ελλάδα. Δίνονται στο τέλος του encore βεβαιώνοντας τους fans πως θα έρθουν ξανά την επόμενη χρονιά. Γιατί πέφτουν στο κενό; Για δύο λόγους. Το λένε για να πουν, "I καρδούλα Ελλαντα και γιου. Go τώρα itunes και download όλα δικά μου τραγούδι". Κι επειδή δεν εξαρτάται από αυτούς μόνο το αν θα ξαναέρθουν.

Νο 5. Υποσχέσεις ψηφοφόρων τύπου "να μου κοπεί το χέρι αν τους ξαναψηφίσω". Αλλά τους ξαναψηφίζει. Από αυτόν τον ακατανίκητο πόθο να στηρίξει τα λιγότερο σκατά.

Νο 4. Υποσχέσεις θρησκειών, αλλά και των πιστών τους. Χμμ... οκ, ας μην το πάμε πολύ μακρυά. Ας πούμε μόνο κάτι που αφορά τους χριστιανούς. Στην επί του όρους ομιλία ο ίδιος ο Ιησούς, απαγορεύει τους όρκους προς οποιονδήποτε. Δε θα σου βάλω που ακριβώς το λέει δε θα σου το βάλω. Μελετάτε τας γραφάς! Χεχε. Τι λες; Αλληγορικά μιλούσε; Λες να μιλούσε αλληγορικά και όταν έταζε σε αυτόν που ήταν σταυρωμένος στα δεξιά του; Τς τς τς...

Νο 3. Χάλκινη φτυαριά στις υποσχέσεις εθισμένων. Καπνιστών που καπνίζουν το τελευταίο τους -υποτίθεται- πακέτο, ενώ ακόμη ο γιατρός δε τους είπε πως θα πεθάνουν. Αλκοολικών πως θα κόψουν το αλκοόλ όταν ίσως το ποσοστό που τα καταφέρνει είναι μονοψήφιο ή ξεκινά από δεκαδικό. Πρεζονιών πως θα κόψουν την παραμύθα. Βίαιων, πως δε θα ξανασηκώσουν χέρι.

Νο 2. Ασημένια φτυαριά στις υποσχέσεις από κάποιον προς τον εαυτό του. Αν μπορεί η υπόσχεση προς τον εαυτό σου να φέρει αποτελέσματα, καλύτερα από την περίπτωση που δεν σου είχες υποσχεθεί, μάλλον θα μπορείς να βάλεις και ένα λουράκι και να πας τον εαυτό σου βόλτα στο πάρκο. Μόνο μην ξεχάσεις να πάρεις και σακούλα να μαζέψεις όσα αφήσεις πίσω σου.

Νο 1. Χρυσή φτυαριά στους απανταχού ερωτευμένους που η ανοησία τους συνοψίζεται στην επόμενη φράση: Θα σ' αγαπώ για πάντα! Θα μοιράσουν όρκους αιώνιας αγάπης σε όσους πιστεύουν αυτό που ακούν. Κι είναι πολλοί! Ελπίζω να μην έχει φτάσει εδώ η ανταλλαγή τέτοιων όρκων σε γάμους όπως Αμερική... Όπως και να 'χει, τους ανταλλάσσουν και τους αποδέχονται  ανεπίσημα τα νέα ζευγάρια. Εκεί που περισσεύει ο έρωτας. Και μετά έχουν και το θράσος να παραπονιούνται για την αστοχία των υποσχέσεων. Εκτός αν έφυγαν πρώτοι.
Που λες φτυαροκέφαλέ μου κάποιες γυναίκες, έχουν ένα τρόπο να μεταφέρουν όσα θέλουν να σου πουν με ένα σύστημα επικοινωνίας που μόνο εκείνες αντιλαμβάνονται ως υπαρκτό. Υπάρχουν δεκάδες παραλλαγές. Θα παραθέσουμε τις δημοφιλέστερες. Και ταυτόχρονα πιο αποτυχημένες. Πρόκειται μάλιστα για τους σημαντικότερους λόγους που εκείνη παραπονιέται πως δεν την καταλαβαίνεις.

1. Σιγοτραγουδά ένα τραγούδι, συνήθως σκυλάδικο ή λαϊκό ώστε να μιλάει στη μητρική σου γλώσσα, που οι στίχοι περιέχουν ακριβώς το μήνυμα που θέλει να επικοινωνήσει. Αν για παράδειγμα την έχεις φτάσει στο αμήν και σκέφτεται να σε χωρίσει, βρίσκει ένα τραγούδι τύπου "θα σου φύγω και θα κλαις" και το τραγουδά όλη μέρα. Κρυφοκοιτάζει τις αντιδράσεις σου. Αλλά εκείνες δεν έρχονται. Αντίθετα, έρχονται διαμαρτυρίες...
- Τι σκάλωμα έφαγες με αυτό το τραγούδι;
- Α δεν ξέρω, μάλλον το άκουσα κάπου και μου κόλλησε. Ωραίο τραγούδι όμως έ;
Αυτός ο τρόπος είναι ο δημοφιλέστερος έμμεσος τρόπος αποστολής μηνυμάτων από μέρους της. Είναι 100% αποτυχημένος αλλά εκείνη νομίζει πως σου τα λέει ένα χεράκι.
2. Eξιστορεί μια ανάλογη υπαρκτή ή φανταστική ιστορία όπου οι ήρωες που συμμετέχουν είναι σίγουρη πως μπορούν βαθιά μέσα στο μυαλό σου να ταυτιστούν με εσένα κι εκείνη, να κουνήσεις το κεφάλι σου και να διορθωθείς. Αλλά δεν διορθώνεσαι, γιατί έχεις μάθει να καταλαβαίνεις αυτά που ακούς και όχι αυτά που υπονοούνται. Επίσης αποτυχημένος τρόπος επικοινωνίας, ειδικά όταν δεν γνωρίζεις τους ήρωες ή όταν ακούς την άποψη της μιας πλευράς.
3. Νοικιάζει μια ταινία που περιέχει το μήνυμα έστω και σε ένα καρέ και παραγγέλνει πίτσα αφήνοντας τα αγαπημένα της νερόβραστα λαχανικά να μουχλιάσουν. Περιμένει να τελειώσει το champions league και βάζει μπροστά το home theater. Στα κρίσιμα σημεία της ταινίας, σε ξυπνάει και σου ζητάει τη γνώμη σου για αυτά που βλέπεις. Εσύ χασμουριέσαι και προσπαθείς να μιλήσεις για την ταινία, ή τουλάχιστον για όσα είδες όσο δεν κοιμόσουν, ενώ εκείνη νομίζει πως με τον ίδιο έμμεσο τρόπο απαντάς στις ανησυχίες της. Αποτυχημένος τρόπος επικοινωνίας του προβλήματος, γιατί οι λεπτομέρειες σε μια κατάσταση κάνουν μεγάλες διαφορές και καμιά ταινία δεν είναι σαν την κοινή σας ζωή.

Συμβουλή προς εκείνη: Καλή μου πάρ'το αλλιώς. Πιο άμεσα. Ποτέ κανείς δεν κατάλαβε έτσι. Εσύ κάνεις τα τηλεπαθητικά σου και νομίζεις πως ουρλιάζεις μέσα στο μυαλό μας όταν εμείς απλά ακούμε όσα πραγματικά φτάνουν στ' αυτιά μας...

Συμβουλή προς εκείνον: Εκείνη νομίζει πως κι εσύ χρησιμοποιείς τα ίδια μέσα επικοινωνίας. Θέλει λοιπόν μεγάλη προσοχή. Στο τι τραγουδάς, το τι κουτσομπολιά μοιράζεσαι και με τι ύφος, το ποια ταινία θα πεις πως σου άρεσε και ποια όχι.. Προσοχή λοιπόν γιατί μπορεί να σε παρεξηγήσει. Και καλό κουράγιο!
Να ξεκαθαρίσουμε εξ αρχής κάτι. Το φτυάρι έχει κι αυτό γνώμη για το τι ανεβάζεις στον τοίχο σου. Σε περιμένουμε στη γωνία! Ό.τι λες, χρησιμοποιείται εναντίον σου! Τι; Δεν το έχεις καταλάβει;

Το τι πρέπει να ανεβάζεις στον τοίχο σου και τι όχι μπορεί όσοι περνιούνται για έξυπνοι και σοφοί να το επισημάνουν με διάφορους τρόπους. Άμεσα ή έμμεσα

1. Έρχονται στην ανάρτησή σου, στον δικό σου τοίχο και τα χώνουν στην ανάρτηση, συμβουλεύοντάς σε να μην ανεβάζεις τέτοιες αστοχίες παραθέτοντας τα επιχειρήματά τους. Σε συμβουλεύουν δηλαδή γιατί θέλουν το καλό σου. Δε θέλουν να εκτεθείς βρε κουτό. Αλλά η αλήθεια είναι πως απλά εκθέτουν τον εξυπνακισμό τους.
2. Διαφωνούν πάλι κάτω από την ανάρτηση, παραθέτοντας όμως, όχι τη γνώμη τους, αλλά την χωρίς επιχειρήματα γνώμη κάπου διάσημου μυαλού αναγνωρισμένου από την ανθρωπότητα. Γιατί πάλι θέλουν το καλό σου. Αλλά πάλι εκθέτουν τον εξυπνακισμό τους.
3. Σου στέλνουν μήνυμα στο messenger όπου κάνουν ή το "1" ή το "2"
4. Κάνουν ό,τι αναφέρεται στο "1" ή το "2" όταν σε συναντήσουν. Φήμες λένε πως κάτι τέτοιοι είναι εν πολλοίς αντιπαθείς από όλους αλλά υπάρχουν κοντά σε κάποιους επειδή αυτοί οι κάποιοι τους ανέχονται.
5. Ειδικά όταν έχει να κάνει με αξίες σφιχταγγαλιασμένες, όπως η πίστη, ή η ιδεολογία, νομίζουν πως όσα ανεβάζεις αποσκοπούν στο να τους παραπλανήσεις και ουρλιάζουν πως προσπαθείς να τους πείσεις για κάτι που δεν ισχύει. Στη λογική του "Ωχ! Μια μπανανόφλουδα! Πάλι θα πέσω!" Σπίρτα αναμμένα όσοι δεν βρίσκουν επιχειρήματα μπροστά σε αυτά που εσύ εκθέτεις! Κι έτσι, σχεδόν απαιτούν να μην ανεβάζεις τις μπανανόφλουδες.
6. Έίναι συντάκτες του φτυαριού και δημιουργούν μια ολόκληρη ανάρτηση εμπνευσμένη από όσα λες. Και μετά τη ρίχνουν στον τοίχο σου.
7. Είναι λίγο μουλωχτοί και αντί να σου πουν κάτι στα ίσια, γράφουν κάτι στον δικό τους τοίχο που καταρρίπτει αυτό που λες. Κι επειδή δεν αντιδράς, επειδή δεν το είδες, ή επειδή δεν ασχολείσαι με ανόητους, νοιώθουν πως σου τα είπαν ένα χεράκι... Οι τελευταίοι είναι οι γελοιότεροι και γι αυτό συνήθως το παίζουν καρδινάλιοι με δέκα κεφάλια, 20 μυαλά και 30 στόματα. Περαστικά τους!
Συμβαίνουν διάφορα όμορφα όταν η γυναίκα γεννάει, αλλά αυτά δεν είναι κάτι που θα μπορούσε να ενδιαφέρει ένα φτυάρι που σέβεται τον εαυτό του. Εδώ έχει θέση μόνο η γκρίνια. Επομένως θα πιάσουμε τα κακά.

Υπάρχουν τρία φύλα στον άνθρωπο. Ο άντρας, η γυναίκα και η νέα μητέρα. Η νέα μητέρα, έχει τα παρακάτω χαρακτηριστικά και αν δεν κουνήσει το κεφάλι της κάποια στιγμή να τα διορθώσει, τα διατηρεί για πολλά, πολλά χρόνια.

1. Γίνεται αντισέξουαλ. Στο ύφος, τη συμπεριφορά, τα λόγια. Λογικό, ΟΚ...
2. Νομίζει πως ξαφνικά έμαθε να μεγαλώνει παιδιά ως διά μαγείας. Τη στιγμή που τελειώνει η γέννα. Κάπου στο περίφημο μητρικό ένστικτο στηρίζει αυτή της την πίστη.
3. Λόγω του "2" νευριάζει όποτε η μάνα της τής δίνει συμβουλές. Κι ας έχει μεγαλώσει οκτώ παιδιά. Η νέα μητέρα ξέρει πάντα καλύτερα.
4. Παρατάει τον άντρα της στη γωνία. Μας το λένε όλοι οι νέοι πατεράδες με αγωνιώδεις κραυγές τύπου "δεν υπάρχω", "Σεξ; Τι είναι αυτό; Έχουμε να το κάνουμε 6 μήνες", "Μου μιλάει μόνο για να μου βάλει χέρι"
5. Πιστεύει πως, από το πώς κλαίει το παιδί, καταλαβαίνει αν πεινάει ή νυστάζει ή χέστηκε. Αποδεδειγμένα κάνει συνέχεια λάθος.
6. Ξιπάζεται. Και φαίνεται στο ύφος της, τις κινήσεις της, τα πάντα. Επειδή έκανε κάτι που δισεκατομμύρια άλλες έχουν κάνει. Ο ξιπασμός της συγκρίνεται μόνο με αυτόν που αποκτά ένας άντρας όταν αποκτά άδεια οδήγησης και αρχίσει και οδηγεί. Αλλά αυτό θα είναι το ζήτημα επόμενης ανάρτησης. Για να μη νομίζετε πως τα χώνουμε μόνο στις γυναίκες. Άλλωστε είμαστε κοντά στο να δώσουμε ένα φτυάρι στο χέρι μιας γυναίκας. Και μάλιστα έχει διαλέξει το ψευδώνυμο Δυσκοίλια. Φαντάζεσαι τι θα ακολουθήσει... Του φτυαριού!
Έφτασε λοιπόν εκείνη η στιγμή που περιμένει χρόνια  Έχει συζητήσει με τις φίλες της, έχει διαβάσει στο διαδίκτυο, έχει κτίσει κουτάκια με τα πάντα μέσα στο μυαλό της, είναι προετοιμασμένη για τον στιγμιαίο πόνο που θα νιώσει, ίσως μάλιστα έχει σκεφτεί και τι ακριβώς θα κάνει στην περίπτωση που υπάρξει αιμορραγία. Τι αλήθεια συμβαίνει όμως όταν έρχεται η ώρα;

Εκείνη την ημέρα
1. Ξενερώνει. Το σεξ είναι ένα τεράστιο πιάτο με εκλεκτό φαγητό. Η πρώτη εμπειρία, είναι μια μπουκιά από τους λιγότερο εκλεκτούς μεζέδες.
2. Αισθάνεται λίγο πόρνη. Επειδή η κοινωνία όσο κι αν έχει αποτινάξει κάποιες παλιές ανοησίες εξακολουθεί και καλύπτεται μερικές φορές από τις σκιές τους.
3. Η τελευταία που ισχυρίστηκε με ειλικρίνεια πως η πρώτη της φορά ήταν τέλεια, δεν υπάρχει, γιατί δεν υπάρχει η πρώτη. Αλλά αν και η υποψήφια ερωμένη το γνωρίζει από τις συζητήσεις της, προσμένει το τέλειο στην πρώτη φορά. Αλλά αυτό δεν έρχεται.

Την επόμενη μέρα
1. Αναρωτιέται το γιατί δέχεται συνέχεια υπονοούμενα από τη μητέρα της, λες και κατάλαβε τι έκανε εκείνο το βράδυ. Το κατάλαβε κουκλίτσα μου. Γιατί από εκείνο το βράδυ άλλαξες. Και το φωνάζεις σιωπηλά αλλά και με κινήσεις, συμπεριφορές... Και η μητέρα το ακούει. Εκτός αν δεν σε αφουγκράζεται ποτέ.
2. Πάει για καφέ με την αγαπημένη της φίλη και εξιστορεί τα πάντα με λεπτομέρειες. Λεπτομέρειες χιλιοστών, στιγμών, ήχων, συναισθημάτων, πόνου, ml ιδρώτα, ml αίματος, τα πάντα.
3. Τέλος, προσπαθεί να θυμηθεί την τελευταία φορά που κατέβηκαν οι Ρώσοι και μετράει μέρες γιατί φοβάται πως έμεινε έγκυος. Κρυφοκοιτάζει και στο ίντερνετ τις τιμές για έκτρωση και τις επιπτώσεις που έχει η επέμβαση. Σκέφτεται το αν θα μπορεί να την κάνει χωρίς να το καταλάβουν οι γονείς της.

Καλή σεξουαλική ζωή κορίτσια. Να απολαμβάνετε προσεκτικά!

Τι έγινε τώρα ρε παιδιά; Ξαναδιάβασα μια τελευταία φορά το κείμενο για να ελέγξω λάθη και ασυνταξίες και διαπίστωσα πως δεν έπεσε και πολύ φτυάρι... Όταν έγραψα το αντίστοιχο θέμα για τον άντρα, τον έβαλα six feet under... (δες εδώ) Δεν είμαι καλά! Ίσως πρέπει να επισκεφτώ έναν ψυχαναλυτή... Αν αργήσω, φάτε!

Σχετικά: Όταν εκείνος κάνει σεξ για πρώτη φορά!
1. Όχι, τα λέμε μόνοι μας χωρίς να πάμε σε βουνοκορφές.
2. Αλήθεια τώρα, χιλιάδες like γι αυτή τη μπούρδα;
3. Σκορπιοί θα είναι όσοι έκαναν like.
4. Τους φίλους σου που τα σηκώνουν αυτά να τους προσέχεις. Αν νοιάζεσαι πραγματικά, πρότεινέ τους έναν ψυχαναλυτή.
5. Και μην τους κάνεις like. Τους κάνεις κακό.

Ασημένια φτυαριά στο συγκεκριμένο ποστ. Γιατί ασημένια; Γιατί πάντα υπάρχουν και χειρότερα βρε κουτό!

Η φωτογραφία είναι δική μας. Ή μάλλον χρησιμοποιείται νόμιμα και έχει μαγαριστεί με τα ίδια βλαμμένα λόγια που βρήκαμε πάνω σε άλλη φωτογραφία. Και δε βάζουμε και σύνδεσμο προς εκεί που το είδαμε, αλλά με τόσα like μάλλον θα έχει πέσει ήδη στην αντίληψή σου. Άλλωστε δεν έχει και σημασία.

Περαστικά μας!
Αν κάποιος μαζέψει 1000 άντρες, τους ζητήσει να θυμηθούν πότε άκουσαν κάποιον άντρα, να αποκαλεί κάποιον/α "ανώριμο/η" και περιμένει απάντηση, θα περιμένει για πάντα.

Για κάποιο αδιευρκίνιστο και αστήρικτο επιστημονικά λόγο, η γυναίκα θεωρεί πως η ταχύτατη ωρίμανση είναι ίδιόν της. Και πως πάντα, ο άντρας ωριμάζει κάπου στα 30 και αν. Πιστεύει επίσης, πως την ωριμότητα την αποκτά αυθόρμητα και ξαφνικά, μπαίνοντας στην εφηβεία. Κάπου τότε που της έρχεται περίοδος για πρώτη φορά. Το πιστεύουν και το διαλαλούν τόσο, που ακόμη και οι ίδιοι οι άντρες έχουν πειστεί και αναπαράγουν αυτή την άποψη.

Όμως τα περί ταχύτερης ωρίμανσης της γυναίκας είναι στην πραγματικότητα μια λανθασμένη και ακραία ΣΕΞΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ. Θα το συζητήσουμε...

Τι κάνει εκείνη μόλις αποφασίσει πως ωρίμασε
1. Το πρώτο που της έρχεται στο μυαλό είναι να κόψει το παιχνίδι. Αλλά να είσαι 12 ετών ΠΑΙΔΙ και να απαγορεύεις στον εαυτό σου να παίζει, πόσο ώριμο μπορεί να είναι;

2. Προσπαθεί να σκέφτεται σαν γυναίκα και να δρα σαν γυναίκα. Στα δώδεκά της χρόνια!

3. Νομίζει πως ξαφνικά ξέρει τι θέλει. Γιατί δε ρώτησε ποτέ μεγαλύτερες γυναίκες αν πραγματικά ήξεραν από τα 12 τι ιδανικά ήθελαν. Κι αν αυτό άλλαξε στη συνέχεια της ζωής τους. Μετά θα μπορούσε να κάνει και σε άντρες την ίδια ερώτηση. Θα εντυπωσιαζόταν. Τα ιδανικά "θέλω" του άντρα, είναι λίγα και δεν αλλάζουν ιδιαίτερα στη διάρκεια της ζωής του. Δεν αλλάζουν καν ιδιαίτερα από άντρα σε άντρα.

4. Τέλος, διαλαλεί την ωριμότητά της και κάνει καραμέλα την ανωριμότητα των αγοριών, απαιτώντας από αυτά να ωριμάσουν και κάνοντάς τους τα νεύρα πυκνωτάκια. Επειδή παίζουν ποδόσφαιρο στο διάλειμμα ή κάτι τέτοιο. Αλλά τα ούγκανα δε μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους αν δε διαβάζουν το φτυάρι.

Τι όμως σημαίνει αλήθεια "ωριμάζω";
Προφανώς τίποτα από τα προηγούμενα. Σημαίνει έχω αποκτήσει τα γνωστικά και πνευματικά εφόδια ώστε να πράττω με σύνεση, μέτρο, υπευθυνότητα, λογική, όσο σοφότερα γίνεται. Κι αυτά έχουν συνακόλουθα. Δε σαμποτάρω τον εαυτό μου, αλλά τον μανατζάρω, κατά κάποιο τρόπο, όσο καλύτερα γίνεται, ώστε να πάρω τα μέγιστα από αυτόν. Αποδέχομαι τα λάθη μου και αλλάζω χωρίς να τα υπερασπίζομαι. Έχω δηλαδή σκοτώσει τον εγωισμό μου. Αποκτώ και την έννοια του δικαίου. Και πράττω και μιλάω αναλόγως. Οποιοσδήποτε ωριμάζει με άλλες βάσεις, είναι τοξικός και καρκίνος για την κοινωνία.

Το ότι στα όσα απαιτεί η προηγούμενη παράγραφος τόσο ο άντρας όσο και η γυναίκα έχουν μαύρα μεσάνυκτα μέχρι λίγο πριν πεθάνουν και αν, ανάγει την έννοια της υποτιθέμενης ωρίμανσης σε έναν ουτοπικό, για τις σύγχρονες κοινωνίες, πόθο. Και αποδεικνύει το σεξιστικό της άποψης περί ταχύτερης ωρίμανσης της γυναίκας.
Πριν λίγες ημέρες, το φτυάρι παρουσίασε τις μεθόδους που θα χρησιμοποιήσει εκείνη για να σε πείσει να πάτε να χαζέψετε βιτρίνες κλειστών καταστημάτων (αν το 'χασες, κλικ στις χρωματιστές λεξούλες). Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που κάνεις το λάθος να τη συνοδεύσεις στην ίδια βόλτα όταν τα καταστήματα είναι ανοικτά;

Όταν άκουσε πως τρέχεις κάθε 3 μέρες 10 χιλιόμετρα σταυροκοπήθηκε. Εύκολα όμως μπορεί να φορέσει ένα δεκάποντο, να πάει για ψώνια, το κοντέρ να γράψει τα διπλάσια, όταν γυρίσετε να κοιμάσαι 14 ώρες, εκείνη να μην κλείσει μάτι, και να σε ξυπνάει στις τέσσερις το πρωί επειδή έχει ορεξούλες αφού πρώτα μαγείρεψε μουσακά, έκανε γενική καθαριότητα, σιδέρωσε, πήγε λαϊκή, σούπερ μάρκετ, κομμωτήριο, νυχάδικο και για χορό με τις φίλες της.

Αξιοθαύμαστες οι αντοχές μιας γυναίκας χωρίς καμία αμφιβολία. Και αξιοπρόσεκτο το να σε έχει πείσει μια φορά να κάνετε αυτή την διασκεδαστική -κατά τη γνώμη της- βόλτα, να έχεις δει πώς είναι και να της έχεις κάτσει επανειλημμένα. Άλλωστε, εκείνη πόσες φορές ήρθε στο γήπεδο μαζί σου γιατί δεν είχες με ποιον να πας;
Υπάρχουν αρκετοί λόγοι που, σύμφωνα με τις στατιστικές, αρκετά περισσότερες από τις μισές γυναίκες είτε κάποιες φορές έχουν προσποιηθεί οργασμό, είτε το κάνουν συστηματικά. Νά κάποιοι από αυτούς.

1. Μπορούν. Γιατί εκείνος το πιστεύει. Γιατί δεν είναι τόσο έμπειρος όσο νομίζει! (αλλά αυτά το είπαμε κι εδώ)
2. Θέλουν να τελειώνει η ιστορία γιατί ξέρουν πως δεν πρόκειται να κερδίσουν τίποτα όσο κι αν εκείνος προσπαθεί. Γιατί δεν είναι ο φανταστικός εραστής που νομίζει!
3. Γιατί οι περισσότερες ΔΕΝ τον ενημερώνουν ποτέ για το τι τους αρέσει και τι όχι. Είτε ντρέπονται, είτε θεωρούν πως εκείνος πρέπει να το καταλάβει μόνος του. Όμως ή οι αντιδράσεις τους δε δείχνουν όσα νιώθουν κι εκείνος είναι αδύνατο να καταλάβει. Ακόμη κι αν μπορούσε!
4. Γιατί αν και τον ενημερώνουν, εκείνος δεν κατανοεί και δεν εφαρμόζει σωστά. Γιατί δε μπορεί! Αν μπορούσε, δε θα προσποιούνταν οι περισσότερες. Χμμμ, από την άλλη, ίσως επειδή ακριβώς μπορεί, κάποιες ΔΕΝ χρειάζεται να προσποιηθούν.
5. Γιατί κουράστηκαν επειδή πάντα κάτι συμβαίνει και γυρίζουν στην αρχή. Ναι, τέτοιες ζουν ανάμεσά μας. Το παθαίνουν επειδή εκείνος άλλαξε τη στάση του κατά τρία λεπτά της μοίρας, ή ίσως της τράβηξε μια τρίχα.
6. Γιατί έχουν ενημερωθεί από σελίδες λιγότερο σοβαρές από το φτυάρι, πως η σωστή σεξουαλική πράξη ξεκινά από το δείπνο, περνάει από κουβεντούλα με όρκους αιώνιας αγάπες, ένα χορό και καλό κρασί, για να καταλήξει στο κρεβάτι μετά από ώρες επιτυχημένων προετοιμασιών. Και αφού όλα αυτά δεν έγιναν, ή δεν έγιναν "σωστά", αυτοσαμποτάρονται. Ευτυχώς όλα αυτά δεν είναι απαραίτητα γιατί θα κάναμε σεξ το πολύ μια φορά την εβδομάδα. Έχουμε και δουλειές.
7. Τέλος οκ, κάποιες δεν φτάνουν εύκολα σε οργασμό ούτε μόνες τους. Κάποιες μάλιστα. δεν τα έχουν καταφέρει ούτε μια φορά στη ζωή τους. Εδώ ΔΕ μπορεί να πέσει καμιά φτυαριά...

Bonus φτυαριά: Απονομή χρυσής φτυαριάς αξίζουν όσοι περίμεναν από την ανάρτηση αυτή να θάψει αποκλειστικά τις γυναίκες.





Είχα πάει στον κομμωτή μου να με κάνει άνθρωπο και ήταν μαζί μας μία φίλη του κομμωτή για ντεκαπάζ. Άργησε να έρθει η λεγάμενη 45 λεπτά, με αποτέλεσμα να περιμένω 2 ώρες. Όταν ήρθε η ώρα να κάτσω στην καρέκλα, η δεσποινίς εξέφρασε τον φόβο της ότι μπορεί να καεί το μαλλί της αν αργήσουμε. 

Άκουσε να δεις κοριτσάκι μου. Έχουμε πιο σημαντικές δουλείες από το να ασχολούμαστε με τις τρίχες σου. Στο κάτω κάτω, τρίχες είναι. Και να σου πέσουν, σε 5 χρονάκια θα ξαναβγούν. Απλά τα πράματα. 

Υποσημείωση: Θα θικτεί πολύ το θέμα των γυναικών για την εμφάνιση. Δεν θα κάτσω να γράψω κατεβατά. Θα περιμένω αφορμές να σας θάψω ατομικά μπας και βάλετε μυαλό.    
Ή αλλιώς το γιατί δεν πρέπει ο μουσικός να παρουσιάζει τη δουλειά του στους δικούς του. Οι Έλληνες στην πατρίδα τους δεν παίζει να βρουν στήριξη. Βασικά δεν παίζει καν να παρουσιάσουν τις ιδέες τους. Εκτός αν το κάνουν πρώτα οι τηλεοράσεις. Τότε όλοι αναφωνούν: Πάντα πίστευα σε σένα!

- Άκου αυτό.
Ταυτόχρονα με την εισαγωγή, ακούγονται σάλτσες από τον επίδοξο ροκ σταρ για το πόσο καλύτερη θα ήθελε να είναι η παραγωγή.
- Άντε ρε. Ωραίο. Σου έχω πει ότι έχω κι άλλον έναν φίλο που φτιάχνει μουσική; Πρέπει να τον γνωρίσεις, γαμώ τα παιδιά.
- Άκου και το ρεφρέν.
- Μου θυμίζει εκείνο το τραγούδι που ακούγαμε στις διακοπές.
Καμία σχέση στο μεταξύ. Έχουν περάσει μόλις 45 με 60 δευτερόλεπτα. Και έχει ακούσει τα 5. Δίνει τόση σημασία όση και ένας 50άχρονος που ακούει για χιλιοστή φορά το I Wanna Be Your Dog. Και συνεχίζει...
- Τι λες να κάνει η ομάδα την Κυριακή;
- Ξέρεις, κλείσαμε και με μια μεγάλη εταιρεία. Θα κυκλοφορήσει το άλμπουμ τον άλλο μήνα.
- Μπράβο ρε. Λες να κερδίσουμε την Κυριακή;

Ένα μεγάλο ευχαριστώ εκ μέρους όλων των δημιουργών προς φίλους και γνωστούς για τη σημασία που δίνουν στην προσπάθειά τους να επικοινωνήσουν τα εσώψυχά τους. Δεν πειράζει. Ας συζητήσουμε για το κατά πόσο υποβιβαστήκαμε εξ αιτίας της παράγκας...
Copyright © 2013 Το Φτυάρι